W świecie wojny i magii

Afryka to takie miejsce, gdzie można zostać dorosłym już w wieku 14 lat. Nie dlatego, że tak każe obyczaj, ale dlatego, że przeżyło się już bardzo wiele i dokonało takich wyborów, przed jakimi inni mogą nie stanąć nigdy. Ostatni film konkursowy Berlinale - "War witch" - to opowieść o takim właśnie błyskawicznym dorastaniu.

Komona ma zaledwie dwanaście lat, gdy zostaje porwana i wcielona do partyzantki walczącej z siłami rządowymi. Wcześniej przywódca oddziału zmusza ją do zamordowania własnych rodziców. Z bronią w ręku, upojona psychoaktywnym roślinnym sokiem, uczy się wojny. Wkrótce zaczyna widzieć duchy i zostaje czarownicą, doradzającą samemu wodzowi. Jednak to dopiero początek. Po kolejnej bitwie, w towarzystwie przyjaciela, ucieknie. Spróbuje ułożyć sobie życie i dojść do ładu z prześladującymi ją duchami rodziców. Afryka to taki kontynent, gdzie dojrzewa się szybko, ale nikt nie powiedział, że to prosta sprawa...

Film został nakręcony w Kongo, zapewne jednak jego treść pozostaje mniej lub bardziej aktualna na całym kontynencie, bezustannie wstrząsanym wojnami. Dziecięcy żołnierze są tam wykorzystywani nagminnie, mimo alarmistycznych raportów organizacji zajmujących się prawami człowieka. Jednak tematem "War witch" nie jest właściwie wojna, ani nawet atawistyczny, choć z pewnością interesujący, zwyczaj radzenia się czarownic w sprawach strategii. Sercem tego filmu jest gojenie ran, próby poradzenia sobie z destrukcyjnymi przeżyciami. Nowe życie i miłość, które mimo wszystko trwają, i z którymi trzeba tak bardzo się spieszyć.

Jeśli wierzyć Kimowi Nguyen, wiara w magię jest w Afryce nawet bardziej powszechna, niż wojna. W trudnych czasach przyda się każde źródło nadziei. Zwłaszcza, gdy tak niedawno przestało się być dzieckiem.